Pernilla Scheelings vertelt
Pernilla Scheelings werkt sinds zes jaar bij inGeest. In die tijd heeft ze verschillende functies gehad en doorgeleerd. Van basispsycholoog naar GZ-psycholoog in een FACT team voor ouderen. Inmiddels is Pernilla gestart met de interne opleiding tot Klinisch Neuropsycholoog, vertelt ze. “Ik werk graag met ouderen, omdat de doelgroep heel boeiend en uitdagend is. Het is soms echt een diagnostische puzzel.”
Pernilla begon haar carrière als basispsycholoog. “Ik werkte toen bij de poli persoonlijkheidsstoornissen en in het team psychodiagnostiek. Dat waren een hele interessante plekken, maar ik wilde graag de GZ-opleiding in. Tijdens de opleiding werkte ik met doelgroepen die ik nog niet kende, toen ontdekte ik dat ik het werken met ouderen erg leuk vond.”
Deze doelgroep is complex, iets wat Pernilla heel leuk vindt. “Is er sprake van cognitieve achteruitgang of een psychiatrische aandoening, of misschien allebei? Daarnaast vind ik hun kijk op het leven ook heel leuk, vol wijsheid en humor. Dat maakt het contact met hen ook erg leuk.”
Het werk in het FACT-team met ouderen is geen dag hetzelfde, vertelt ze. “Er is altijd afwisseling en de dag verloopt eigenlijk nooit zoals je in je agenda hebt staan”
Op de fiets naar huisbezoeken
In deze functie ging Pernilla elke dag op huisbezoek bij cliënten. “Ik doe veel cognitieve gedragstherapie, EMDR of neuropsychologische diagnostiek. Je werkt zelfstandig, maar hebt een gedeelde caseload waardoor je ook intensief samenwerkt met collega’s.” Daarnaast kunnen er acute situaties zijn, waardoor je opeens in actie moet komen voor een cliënt waar het niet goed mee gaat. “Daardoor kan elke dag weer anders lopen dan je vooraf had gedacht. Dat is niet altijd praktisch of makkelijk, maar het maakt het werk ook uitdagend. Ik wil ook niet elke week op dezelfde tijdstippen dezelfde mensen zien.”
Daarnaast vindt Pernilla de fietstochten naar de huisbezoeken, mits droog, ook heel fijn. “Vervolgens zie je iemand in zijn eigen omgeving. Een woning geeft al veel informatie. En met de huisbezoeken verlagen we ook de drempel voor mensen die niet bij een poli zouden aankomen”.
Waar ze bij sommige cliënten een korte tijd betrokken is, zijn er ook mensen die ze langdurig heeft begeleid als regiebehandelaar. “De ene cliënt zie ik een paar maanden, maar ik heb ook mensen die ik al anderhalf jaar regelmatig zie. Dat vind ik heel waardevol, dan zie je soms echt iemand vooruit gaan over een langere tijd.”
Onderzoek en behandelgroepen
Binnenkort is het tijd voor een nieuwe stap, vertelt Pernilla. “Op 1 januari begin ik met de vierjarige interne opleiding tot Klinisch Neuropsycholoog en ga ik op de poli Ouderen werken.” Haar werk is dan onderverdeeld in diagnostiek en behandeling, wetenschappelijk onderzoek en management.
“Ik moet nog uitzoeken of ik zelf een onderzoek ga opstarten, of me bij een bestaand onderzoek aansluit. Ik zou het leuk vinden om naar de effectiviteit van een nieuwe behandelgroep te kijken, bijvoorbeeld een groep voor cognitieve remediatie.” Een deel van de opleiding is ook extern, er is een uitwisseling met de afdeling Medische psychologie bij het VUmc.”
Verschillende ziektebeelden gezien
Door de verschillende plekken waar Pernilla gewerkt heeft, heeft ze al een brede kijk op de GGZ en de plekken waar een psycholoog kan werken, vertelt ze. Het werk op de poli persoonlijkheidsstoornissen heeft me daarnaast een stuk steviger gemaakt. “Het werk daar was als basispsycholoog soms wel pittig, ondanks de goede begeleiding.”
De combinatie van werken en leren, zoals ook het geval zal zijn tijdens haar aanstaande opleiding, past goed bij haar. “Ik vind leren leuk en ben ook leergierig. Je kan hetgeen wat je leert ook meteen in de praktijk brengen.”
Dat ze de komende jaren ook met ouderen kan werken, daar is Pernilla blij mee. “Ik blijf op de poli ook werken binnen de ouderenpsychiatrie. Ik ben heel blij dat ik deze mogelijkheid gekregen heb.”
